In het werk van Lydia van den Heuvel staat de sociale realiteit centraal. Het biedt een indringende impressie van de eenzaamheid die schuilgaat achter ons masker van alledag. Het toont de spanning tussen feest en isolement, tussen samen en alleen. Als drager van deze spanning is de erotiek een vooraanstaand thema. Het werk spreekt ook van maatschappelijke eenzaamheid, van het isolement waarin het leven aan de zelfkant zich afspeelt.

Meer dan de inhoud van de voorstelling is het de beeldtaal die het werk haar zeggingskracht geeft. Het gebruik van compositie, ritme en beweging, kleur en licht-donker resulteert in expressieve voorstellingen. Het eigen werk en de in opdracht vervaardigde portretten zijn hierdoor volstrekt eigenzinnig.

Lees de biografie van Lydia

Zelfportret

Zelfportret